bouteille en verre

bouteille en plastique

le foulard rouge, Luminy 25/4/`77

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ

Mιά ζωή πέρασα
νά διαγωνίζομαι,
αγωνίζομαι,
ανταγωνίζομαι,
τούς μνηστήρες τής Πηνελόπης.

                                   

HOMMAGE A CHARLIZE THERON

Τά χρώματα πάνε κι`έρχονται.
Ταξιδεύουν στίς δυτικές συνοικίες.
Τό μαύρο, τό ρόζ, τό πράσινο.
Πράσινο, όχι σκούρο.
Πράσινο, λαδί ξεθωριασμένο.
Συναντιώνται σέ μιά βέσπα μπλέ.
Ενα κορίτσι σε μιά βέσπα μπλέ.
Τά μάτια μέ γυαλιά ηλίου.
Τρέχουν καί εξαφανίζονται στή ζέστη τού
μεσημεριού, μιά μέρα τού Ιούνη.
Απελευθερώνοντας γιά λίγο τή σκέψη μου,
από αυτό πού με βασάνιζε με σκέψεις,
από τό σφυχταγκάλιασμα μιάς αράχνης,
μιάς γυναίκας ωραίας καί μοιραίας,
γιατί όπως λένε,
ο πόνος γιατρεύεται μέ πόνο.
Ετσι λένε οι ποιητές.
Περπατώ καί σκέφτομαι.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΡΕΑΛΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟ

Ενας μεγάλος πλάτανος
μ`αγκάλιασε
καί μού`πε νά μή φοβάμαι.
Mίλησε μέσα στό "εγώ".
Τό "εσύ" έγινε
κι' αυτό "εγώ".
Κι' από τόν πληθυντικό
τών δύο,
τόν δυικό γίναμε ένα κι' ενικός.
Ο κόσμος μου ο μυστικός
ο καλά κρυμένος
καί εσωτερικός,
πλημμύρισε στό αίμα.
Γέμισε τό μέσα μου κενό
από κόκκινο ζωηρό
ανακατεμένο μέ
βυσινή σκοτεινό.
Τ`αστέρια τότε χαμήλωσαν
καί πέσανε στό χρώμα.
Ασπρες κηλίδες γίνανε
πατήσανε εις τό
βρεμένο χώμα.
Κι` έτσι με βρήκε τό πρωί,
χωρίς κανέναν άλλον,
μονάχο μου μονάχο
μέ όνειρα κι` ελπίδα.
"Μή φοβάσαι μή φοβάσαι
φίλος μέ τόν πόνο νά`σαι."*
Καί ο πόνος είναι νόμος
μέσα στή ζωή.
Τύλιξέ με πλάτανε
μέσα στή μαύρη φλούδα.
Βάλε μέσα
στό παλτό.
Θέλω καί γώ νά ζήσω
στόν γαλάζιο σου
σουρεαλισμό.
Σ`αυτό τό ποίημα
περιγράφω πώς απέρριψα
τόν ρεαλισμό καί
κατέληξα στόν
παραλογισμό.
Εγώ ο Νίκος ένας
άνθρωπος μοναχικός,
πού νά κάθομαι τώρα
νά εξηγώ...,...

*στίχος τού Μανώλη Ρασούλη
                                                 

ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ Η ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΑΣΕΜΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

...,... μάς πείρες μέ τή μετακόμιση τίς οικογενειακές φωτογραφίες καί όλα γιά σένα τά ανήθικα βιβλία* μέ πρόσχημα νά μάς σώσεις από τήν πολύ φιλοσοφία καί όχι γιατί κάναμε τό λάθος καί τήν αμαρτία καί δέν αναγνωρίσαμε τής μαμάς σου τή σοφία στή ζωγραφική στό θεατρο καί στή παραφιλολογία**, αυτό είταν η αιτία! Η ειδικός τής Τέχνης τής λογοτεχνίας, τής ψυχολογίας καί τής παραψυχολογίας. Θέλει νά αλλάξω ιδεολογία, γιατί ζεί μέσα στή Πετρούπολη τήν Αγία, στή μεγάλη Σοβιετία καί `γώ βουτηγμένος μέσα στά όνειρα στά χρέη στήν ασωτεία στήν ιεροδουλεία καί στήν Αναρχία. Εχει κουλτούρα από τήν Γαλλία, συγγενείς από τήν αριστοκρατεία, πού ζούν μέσα στή χλιδή καί στήν πλουτοκρατεία καί μιά μανία νά πενεύεται ασταμάτητα γιά μιά θεία της πού ζούσε κάποτε στήν Πενσυλβανία. Πάρα πολύ θεωρεία...,... Τό κακό αυτό γίνεται γιατί όλοι τους φοβούνται μήν καί βρώ καμιά ωραία από τήν Ρουμανία. Αχ! αυτή η πιπινοκρατεία, μου φαίνεται θά εξελιχθουμε σέ αρχαία ελληνική τραγωδία καί όχι στή θεία κωμωδία.

* ανήθικα βιβλία εννοεί τά απαγορευμένα στίς αρχές τού προηγούμενου αιώνα Λολίτα τού Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, τόν Εραστή τής λαίδης Τσατερλη τού Ντ. Χ. Λώρενς καί τή Νανά τού Εμίλ Ζολά επίσής καί τά βιβλία πού είταν απαγορευμένα στήν πρώην Σοβιετική Ενωση από τήν εποχή τού Ι. Στάλιν καί μετά...,... γιά τόν Τζόρτζ Οργουελ άς μήν τόν αναφαίρουμε ούτε λόγος.
**ΛΑΘΟΣ μεγάλο λάθος εγώ είμαι τής παραφιλολογίας καί αυτή τής φιλολογίας.