Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΙΧΟ

Βάζεις στή ζωή σου τή Τέχνη πιό πάνω από μιά Mairilyn;
"J`etais triste avec vous. Je suis triste sans vous."
Οι δραμματικές καταστάσεις συνεχίζονται από τήν Μασσαλία ώς εδώ στή Λέρο.
Ανακαλύπτωντας όμως πώς να ηρεμείς θαυμάζοντας τό κόκκινο μέ τό μώβ,
παρακολουθώντας τό φεγγάρι στό σύννεφο. Ανάσταση είναι μιά γιορτή τής
Ορθοδοξίας καί τού Σουρεαλισμού σου πού κρίνει πρόσωπα καί πράξεις.
Νά γίνεις δάσκαλος τού εαυτού σου λοιπόν σχεδιάζοντας τίς ελεύθερες ώρες
μέ στυλό, διαβάζοντας ποιήματα τού Brassens σάν...
"Les hommes sont faits nous dit-on
Pour vivre en bande comme les moutons
Moi je vis seul, et c`est pas demain.
Que je suivrai leur droit chemin"...
ή του Bob Dylan που τραγουδά γιά κάποιον στρατιώτη
"Son visage etait dechiquete, ses deux mains avaient saute.
Et il portait un corset de metal`a la taille...,...
Ce qui m`a le plus effraye, c`est quand mon enemi s`est approche.
Et que j`ai vu que son visage ressablait tout a fait au mien."
...καί μ`αυτούς τούς στοίχους υπερασπίζεσαι πιό εύκολα πλέον
τόν εαυτό σου από τούς μαλάκες ενός στρατοπέδου όπως αυτό.

                                                            Ν.Κ/Λέρος/28.3.1984

Ο ΜΑΡΤΙΟΣ

Τό μόβ μέ τό γαλάζιο μέ τό καφέ
στό φουστάνι τής τσιγγάνας.
Τό χακί στή στολή τού φαντάρου.
Οι δυό κίτρινες,
οι τρείς άσπρες μαργαρίτες
καί τό κόκκινο τριαντάφυλλο
μέσα στό πήλινο ποτήρι
πάνω στό πράσινο καί ρόζ
καρρό τραπεζομάντηλο.
Ο αγέρας γέμισε μουσική.
Τό γκρί μέ τό λευκό.
Η μαύρη γάτα κάθετε
στήν άκρη τής ρόδας
ενός μπέζ αυτοκινήτου,
σάν μικρός Βούδας
σέ μιά στάση γιόγκας
ξύνοντας τό αυτί της.
Χαρούμενος συνδιασμός
τών χρωμάτων σάν
από πίνακα του Henri Matisse.
Εικόνες πού τό μάτι βλέπει,
μά η ψυχή τίς καταλαβαίνει.
...Ο ήλιος ζεσταίνει εξατμίζοντας
τήν υγρασία τού χειμώνα
καί είσαι έτοιμος γιά νά βγείς έξω.
Εχεις βάλει τό μπλουτζίν,
τό μπλέ φανελάκι,
τά πάνινα παπούτσια
καί θά περπατήσεις
στήν γιορτινή πορτοκαλή
ατμόσφαιρα στήν κυανή
ακτή σέ ελληνικό νησί.

                                     Ν.Κ/3/1995   

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ

Ο καλλιτέχνης διακατέχεται από έρωτα πρός τό ιδανικό, τό απρόσιτο, τό απόλυτο.
Ούτε μοναδικά γλύπτης, ούτε ολωσδιόλου ζωγράφος. Στό Σουρεαλισμό μέ τούς
περίεργους συνδιασμούς σου.
Παρατηρώντας τό ηλιοβασίλεμα στή θάλασσα ή τό γαλάζιο στό `νειρο ενώνεσαι
μέ τό Θεό. Αισθάνεσαι δικαιωμένος από τόν Luc Benoist πού `γραψε τούτες τίς
γραμμές.
"Maillol a ete le premier d`un art sans sujet,
ou plutot d`un seul sujet la femme,
Moins encore de son type de femme,
fille de son imagination
autant que de la nature,
douce,
calme,
puissante,
aussi sereine que rude, d`une paix
de la deesse et d`une vigueur animal."

                                                               N.K/Λέρος/Νοέμβριος/1983

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ

...Ξεκίνησα από "τό μπλέ τής Γαλλίας" πού τό `φτιαξα όταν είμουν ερωτευμένος
καί από κεί καί πέρα οι ζωγραφιές μου είναι επιρρεασμένες από τούς
χρωματικούς συνδιασμούς τής κάθε εποχής.
"Τό κόκκινο τής απογοήτευσης", "Τό γαλάζιο τής Νάπολης". Συγχρόνως μέ τή
μεγάλη μου επιθυμία από τήν απουσία τής Ελλάδας γίνονται τέσσερεις
συνδιασμοί ζωγραφική μέ γλυπτική, "Ο τρούλος τής Αγίας Σοφίας",
η "Αφροδίτη τής Μήλου", η "Νίκη της Σαμοθράκης" καί ό "Μινώταυρος μέ τό
φωτοστέφανο".
Υστερα από ένα κολλάζ τής Μαίριλυν Μονρόε αναγκάζομαι νά εγκαταλείψω
τό ατελιέ τής ζωγραφικής καί αναπτύσσω μιά γλυπτική πιό συγγεκριμένη που
`χει τή σημασία της στή γλώσσα τού πεζοδρομίου, γιά νά γίνει η Τέχνη
διάλογος μέ κείνους πού δέν χρωστάνε νά κάνουν καλό γι` άλλους καί έτσι
η δουλειά μου βρίσκει τά αντικείμενά της από τή ζωή μου.
"Η σουηδέζα", "Η καμήλα", "Τό πιράνχας" "Νικολά ο διπλωμάτης",
"Ο αγνωστος περαστικός"...,...
Ο Μανώλης Ρασούλης τργουδά "Σά μιά ταινία γυρίζει η ζωή μου καί
πρωταγωνιστείτε χωρίς νά τό σκεφτείτε. Μά ποιός θά τό δεί τό τέλος νά μου πεί''.

                                                                                                                   
                                                                                    Ν.Κ/Καλλιθέα, Αθήνα/1983    

LA CERTITUDE M` AMENE A TUER

La certitude m`amenε`a tuer. Il faut que tu nous dises quelque choses pour
comprendre. A la foule se mettre`a cote. L`Albanie ou l`acrobatie?
c`est`a dire subir et souffrir en silence. L`important mon ami est de ne
jamais desesperer, parce que tu as la volonte etre different. La sculpture
est un objet sculpte aux trois dimensions dans l`espace qui nous oblige
le regarder et`a la peinture on s`exprime aux 2 avec les couleurs sauf si tu
jettes du sable pour avoir envie de toucher.
Joyce Mansour ecrit cettes lignes desirables pour toi.
"Invitez-moi`a passer la nuit dans
votre bouche.
Racontez-moi la jeunesse des rivieres.
Pressez-ma langue contre votre oeil de verre.
Donnez-moi votre jampe comme nourice.
Et puis dormons frere de mon frere.
Car nos baisers meurent plus vite que la nuit."
Je cite en finissant un autre par Paul Eluard.
"S`il n`y avait pas de reve,
il n`y avait pas de lunettes noirs.
S` il n` y avait pas de noir,
il n`y avait pas de poetes.
S` il n`y avait pas de clair de lune,
il n`y avait pas de femmes cocheres".

                                                                                     N.K/ Juin/1983

SANS TITRE

J` etais influence de tous qui sont passes autour de moi.
L`important c`est d`aimer, pour ca que mes peintures et
les sculptures.
Les "Exapteryga" d` Orthodoxie, signes d`un oiseau
et d`un homme sur une barre en ferre.
Je faisais aussi des tableaux d`une ligne qui vous dit  ma
solitude et la courbe la non violence. Des "hagiographies"
adorees comme un collage de Marilyn qui se perd dans
le rouge.
"Jusque quand il y aura des vivants les morts seront
toujours vivants" ecrit Van Gogh`a son frere Theo
 mais pour la fin.
"Une greve grise et solitaire il me faut de fois, ce desert
ou il n`y a que la mer grise avec une seule mouette".

                                                        N.K/Janvier/1983

QUELQUES REFLEXIONS POUR MES TRAVAUX

'"Si tu laisses une larme sur la terre sera comme un dessin
calderien. Le faut rond`a sa tache et la ligne droite`a la barre.
Leur liaison, puisque deja ils sont sortis du meme gout,
le seul changement se trouve aux gros pinceaux, que j`ai
utilise`a partir d`Octobre. Mes combinaisons des differents
materiaux dessinent dans l`espace, par leur horizontalite
et leurs verticalites, d`ou mes "icones" deviennent les portes
et les fenetres ouvertes, au monde onyrique d`artiste.
Devant eux les sculptures metalliques, comme les voeux.
Les desirs orthodoxes.
Accroches, des fois peints avec "le sang" de ma faiblaisse.
Un travail sur un tissu deforme ca fait presqu`une presentation
religieuse sur une ecorce. L`equilibre du vide aux tubes,
nommee "les 3 epoques". De moi-meme j`ai decouvert un sujet
interessant en repetant souvent les decorations oriantaux
des courbes, mon signe de l`antiviolence, car je n`aime pas
la situation militaire en Pologne et par Che Guevara
"Les revolutionaires sont guides des sentiments d`amour."

                                                                 N.K/11/1982